این بار اولی نبود

که توی قلب من میمرد

با نگاهای عجیب

کفر منو در می آورد

هرز می پرید من کشتمش

در فکر کشتن کشتمش

من اون بد لعنتی و

با اشک و لبخند کشتمش

پرونده هام کامل شدن

با چند تا سیگار و یه عکس

در پی اثبات یه جرم

با عشق و نفرت کشتمش

انکار می کرد حرف منو

وقتی که چشمامو میدید

گناه تازه ای نداشت

فقط یکم هرز می پرید

با این همه حرف و حدیث

حیثیت منو میبرد

وقتی که داشت تموم می کرد

جون منو قسم میخورد

آروم و هوشیار کشتمش

بیدار بیدار کشتمش

چاره ی دیگه ای نبود

از روی اجبار کشتمش

هرز می پرید من کشتمش

در فکر کشتن کشتمش

من اون بد لعنتی و

با اشک و لبخند کشتمش

اگر روزی بر سر مزارم آمدی

یک وقت حرف این و آن را برایم نیاوری

کمی از خودت بگو

بگو که دشت شقایق مسافر دیگری هم دارد

نگاهی به شمع نیمه جان  مزارم کن

سوختنش را ببین بیشتر نگاهش کن

با اینکه میداند لحظه ای دیگر می سوزد و میمیرد

ولی می جنگد تا نیمه جان به دست باد نمیرد

می جنگد تا لحظه ای بیشتر سنگ قبرم را روشن کند

می ماند و می سوزد تا سوختنم را باور کند

حال لحظه ای به خود نگاه کن

مرا در خاطرات فراموش شده ات پیدا کن

میدانم اثری از اسمم درخاطراتت نیست

میدانم ردپایی از اشک و آهم نیست

عشق من چه بی ارزش و ارزان بود برایت

ارزانتر از ارزانم فروختی به حرف مردمانت

التماس و جان کندنم را ندیدی

ولی دروغ این و آن را خوب شنیدی

برای پرواز آرزوهای مردم

در قفسم انداختی بی آب و گندم

یک عمر در قفس تنگت زندان بودم

مثل قناری جان می دادم و لحظه لحظه از عشقت می سرودم

روزی در قفس را باز کردی و آسمان را نشانم دادی

اما افسوس که هرگز پرواز را یادم ندادی

آسمان من همین جاست کنار چشمانت

اما چشمانت کجاست به دهان پر از دروغ مردمانت

با یک دل پر از امید به سویت پر گشودم

ولی بالهایم را شکستی مرا کشتی در سکوتم

تو که با قصه این مردمان خوابیده ای

چرا با شعر لالایی من از این کابوس بیدار نشده ای

تو که برای این مردمان دل می سوزانی

چه قصه های شومی از سیاهی چشمانت برایم گفته اند

افسوس که نمیدانی

چه تهمت ها از تو بر خیالم نیاورده اند

چه مدرک ها برای اثبات جرمت نساخته اند

کاش میدانستی زندگی بجز گذر عشق ارزش دیگری ندارد

حرف این مردمان بجز رنگ جدایی رنگ دیگری نداشت

کاش چشمانت را بر حرف این مردمان می بستی

با عشق من عهد و پیمانی تازه  می بستی

ولی افسوس من زیر خاکم

با هزار آرزوی رفته بر بادم

وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ( سوره آل عمران آیه 54 )

( و مكر كردند و مكر كرد خدا و خدا است بهترين مكركنندگان )

خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجه‌‌ی بزرگ است.
دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه دختر محمد است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه همسر علی است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم که فاطمه مادر حسین است.
دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است.
باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست.
فاطمه، فاطمه است.


دکتر علی شریعتی

خدایا عطایم فرما:

آرامشی؛ تا بپذیرم آنچه را که نمی‌توانم تغییر دهم.

 شهامتی؛ تا نغییر دهم آنچه را که می‌توانم.

 و دانشی؛ تا بدانم تفاوت آن دو را.

آدمها اغلب نامعقول ، غیرمنطقی و خودخواهند .....................به هر حال آنها را ببخش

اگر موفق شوی دشمنان سرسخت خواهی داشت..................... به هر حال موفق باش.

اگر درستکار و راستگو باشی ، ممکن است ضرر کنی..............به هر حال راستگو و درستکار باش.

اگر به دیگران آموختی ، ممکن است قدردانت نباشند......................به هر حال آموزنده باش.

اگر جانت را در راه اهدافت فدا کنی ، ممکن ا ست کافی نباشد.................به هر حال فداکار باش.

اگر به دیگران خوبی کنی ، ممکن است فردا همه فراموش کنند ...........به هر حال نیکوکار باش.

اگر به آرامش و شادی دست یافتی ، ممکن است به تو حسادت کنند .............به هر حال آرام و شاد باش.

اگر مهربانی کنی ، شاید تو را متهم به اهداف پنهانی یا سود شخصی کنند ............به هر حال مهربان باش.

آنچه را که سالها زحمت کشیدی و ساختی، ممکن است ناگهان دیگری از بین ببرد ........ به هر حال سازنده باش.

روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای گذشته تو، صبوری! روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای آینده تو ،دلواپسی! روز مادر یعنی به تعداد آرامش همه خوابهای کودکانه تو، بیداری ! روز مادر یعنی بهانه بوسیدن خستگی دستهایی که عمری به پای بالیدن تو چروک شد روز مادر یعنی بهانه در آغوش کشیدن او که نوازشگر همه سالهای دلتنگی تو بود روز مادر یعنی باز هم بهانه مادر گرفتن.... مادرم روزت مبارک 

به همان اندازه که مهربانی و لطافت مادر قابل ستایش است، قدرت مندی و استواری او در راه تربیت صحیح کودک نیز قابل تحسین، و شایسته ستایش است. مادر فهمیده و دانا، با جدیت از مشاجره با کودک و یا کوتاه آمدن در مورد خواست های نا به جای او دوری می کند و با قدرت مندی، راه او را بر خطا می بندد و این، بهترین راه برای حفظ سلامت جسمی و روحی کودکی است که نه خوب و بد را می شناسد و نه می تواند بفهمد و بشناسد.

                        بمون ولی به خاطر غرور خسته ام برو

                       برو ولی به خاطر دل شکسته ام بمون

                       به موندن تو عاشقم به رفتن تو مبتلا

                       شکسته ام ولی برو بریده ام ولی بیا

                  چه گیج حرف میزنم چه ساده درد میکشم

                        اسیر قهر و آشتی میون آب و آتیشم

                 چه عاشقانه زیستم چه بی صدا گریستم 

                 چه ساده با تو هستم و چه ساده بی تو نیستم

                     تو را نفس کشیدم و به گریه با تو ساختم

                     تو با منی و بی توام ببین چه گریه آوره

                   سکوت کن سکوت کن سکوت حرف آخره

               ببین چه سرد و بی صدا ببین چه صاف وساده ام

                   گلی که دوست داشتم به دست باد داده ام  

                    بمون که بی تو زندگی تقاص اشتباهمه 

                 عذاب دوست داشتن تو تلافی روزای گذشتمه

  من فهمیده ام که می توان ناخواسته انچنان صدمه ای به دیگران زد که تا آخر عمر قلب شان زخمی شود.

من فهمیده ام که مدت زیادی به طول می انجامد تا تبدیل به فردی شوم که می خواهم.

من فهمیده ام که در هر شرایطی باید مسئولیت اعمال و رفتار خود را به عهده بگیرم چون اگر کنترل رفتار خود را به عهده نگیرم رفتارم کنترل مرا در دست می گیرد.

من فهمیده ام که وقتی فردی انطور به من علاقه مند نیست به این معنا نیست که به من علاقه ندارد.

من فهمیده ام که دستیابی به بلوغ و پختگی مرتبط با تجربیاتی است که کسب کرده ام و هیچ ارتباطی با سالگردهای تولدم ندارد.

من فهمیده ام که ...